"Het werken met materiaal waarvan het beschermend glanslaagje door tijd en gebruik is afgesleten, geeft mij inkijk in de stille taal van het Niets.
Een beleving die spiritueel te noemen is. Het niets wat voor mij hetzelfde is als het kosmisch bewustzijn en door middel van elke vorm van expressie, zich manifesteert in de menselijke belevingswereld.
Kunstwerken die fungeren als totems. Als portalen die energie transporteren van het Niets naar deze werkelijkheid. 
Voor menselijke groei is kunst essentieel en onmisbaar".

Bauke Terpstra (1970) laat zich inspireren door het noordelijk landschap. De verbeelding en het creatieproces worden sterk beïnvloed door de vergezichten en weersomstandigheden in zijn werk/leefomgeving.

Hij bouwt zijn samengestelde objecten op met materiaal dat hij verzamelt in zijn leefomgeving. Onder invloed van de elementen zorgen onder meer zeedijk, berm, akker en havens voor een onuitputtelijke stroom verweerd hout, metaal, steen en kunststof. Deze weerspiegelen het weerbarstige karakter van het landschap, zoals ervaren door de kunstenaar.

Door het natuurlijk transformatieproces van nuttig voorwerp naar vergaan, aftakeling en vertering wordt de ziel van het gebruikte materiaal langzaam zichtbaar. De ontstane stilte tracht hij te vangen in krachtige beelden, die tegelijk een serene rust uitstralen en die zijn opgebouwd vanuit een sober palet, niet zelden voorzien van subtiel verborgen details die de toeschouwer uitdagen de algemeen aanvaarde wetten van wat ‘mooi’ is, opnieuw te onderzoeken.

Naast het creëren van beelden experimenteert hij in de schilderkunst met olie, acryl en alkydverf op diverse ondergronden. 

Bauke heeft na jaren werkzaam geweest in de metaalindustrie zich sinds 2009 volledig toegelegd op het ontwikkelen van zijn persoonlijk kunstzinnig proces. Een opleiding in de kunsten is nooit gevolgd, hij is autodidact.